eerherstel voor de kruisvaarders

Volgens Stark waren de kruisvaarders geenszins westerse imperialisten. De kruistochten volgden juist op 400 jaar moslimimperialisme. Rond het jaar 600, voordat de islam zich met behulp van het zwaard begon te verbreiden, waren Bagdad in Irak en Cordoba in Spanje christelijke steden, en het hele gebied in het Midden-Oosten en Noord-Afrika ertussen was eveneens christelijk. Een paar eeuwen islamitische moord en doodslag later was deze regio geheel in handen van de moslims. Tegen de tijd dat de kruistochten begonnen, eind elfde eeuw, stonden de mohammedanen bijna voor de poort van Constantinopel en klopten ze op de achterdeur van het Frankische Rijk. Toen bovendien nog overvallen en terroristische aanslagen plaatshadden op christelijke pelgrims in het Heilige Land (dat ook in christelijke handen was), was niet slechts de maat vol, maar de crisis compleet. Het was tijd om terug te slaan, uit zelfbehoud en ter bescherming van geestelijk en cultureel erfgoed.